//////

Elzbieta I

Za czasów Elżbiety I (1558—1603) podjęła Anglia na szerszą skalę ekspansję morską, kierując swoje zainteresowania żeglarskie coraz bardziej na obszar Atlantyku w związku z walką z głównym rywalem — Hiszpanią. W tej sytuacji ponownie więcej uwagi zaczęto w Anglii poświęcać w drugiej połowie XVI w. Ameryce Północnej. Ekspedycje Martina Frobishera (1539—1594) z lat 1576—1578 pogłębiły znajomość arktycznych rejonów Kanady w związku z podejmowanymi przez niego, mimo niepowodzeń poprzedników, próbami eksploracji północno-zachodniej drogi wokół Ameryki. Istotną rolę w angielskich podróżach do Ameryki odegrał Humph-rey Gilbert (ok. 1539—1583). Przy poparciu dworu Elżbiety I i on starał się penetrować szlak północno-zachodni, a gdy się przekonał o bezskuteczności tych zabiegów, dotarł do Nowej Fundlandii i w 1583 r. wziął jej wybrzeże w posiadanie korony angielskiej, co miało na razie symboliczne jedynie znaczenie wobec minimalnego napływu osadników angielskich. Gilbert ustanowił nawet prawa dla nowej kolonii, na razie nie tyle dla nielicznych osadników, co dla sezonowo przybywających tam rybaków angielskich i francuskich. Wyprawa Gilberta skończyła się jednak tragicznie. Ludzie jego podnieśli bunt, więcej myśleli o korsarstwie niż o zakładaniu kolonii, brakowało żywności i broni. W drodze powrotnej do Anglii statek dowodzony przez Gilberta zatonął z całą załogą.

Comments are closed.